Με γρήγορες διαδικασίες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει την παρουσίαση στην ΕΕ του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) της χώρας για την τριετία 2010-2012. Το ΠΣΑ αποτελεί την πολιτική δέσμευση της κυβέρνησης απέναντι στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο για τη μείωση των ελλειμμάτων και την επανένταξη της χώρας στη «δημοσιονομική πειθαρχία» που απαιτούν τα σύμφωνα συγκρότησης της ΕΕ-ΟΝΕ αλλά κυρίως η κρίσιμη σημερινή περίοδος.
Ο τρόπος σύνταξης του ΠΣΑ και οι ωμές παρεμβάσεις των «υπαλλήλων» της ΕΕ έβγαλαν στην επιφάνεια την πραγματική σχέση εξάρτησης στον οικονομικό και πολιτικό τομέα από το ευρωπαϊκό κεφάλαιο και τις καγκελαρίες της Ευρώπης. Η «επιτήρηση» της ελληνικής οικονομίας δεν είναι τίποτα άλλο από την επιβολή όλων των αντιδραστικών-αντεργατικών μέτρων που «απαιτούνται» για να πληρωθούν τα χρέη από τη μία και από την άλλη να διαμορφωθεί ένα «ελντοράντο» για το κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο, με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας του.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να κερδίσει χρόνο στην εφαρμογή πολιτικής ξεζουμίσματος με αρχική παρουσίαση του ΠΣΑ σε βάθος τετραετίας (2010-2013) για να πάρει άμεσα την απάντηση- απαίτηση-επιβολή από την ΕΕ ότι η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος πρέπει να έχει ολοκληρωθεί στο τέλος του 2012 με «όσα μέτρα και αν χρειαστεί να ληφθούν».
Ποιοι είναι οι ποσοτικοί στόχοι του ΠΣΑ
Η μείωση του ελλείμματος από το 12,7% του 2009 στο 8,7% το 2010 και στη συνέχεια στο 5,6% το 2011 και στο 2,8% το 2012. Βέβαια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως δήλωσε, έχει οργανώσει και «σχέδιο Β» στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της τριετίας φανεί ότι τα μέτρα που λαμβάνονται δεν έχουν τα αντίστοιχα ποσοτικά αποτελέσματα. Το λεγόμενο «σχέδιο Β» είναι «δέσμη μέτρων» με επιπλέον φόρους και περιορισμό δαπανών δείχνοντας έτσι ότι οι στόχοι της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» θα κατακτηθούν «πάση θυσία». Στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης μετριέται με αριθμούς το ξεζούμισμα του εργαζόμενου λαού που θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια και εξαθλίωση.
Η φοροεπιδρομή (μόνο για το 2010) υπολογίζεται ότι θα αποφέρει αύξηση των εσόδων του προϋπολογισμού κατά 3,5 δισ. ευρώ. Το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτή την αύξηση θα αποτελέσει η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζόμενων, μέσα από την μείωση του αφορολόγητου ποσού –που γίνεται προσπάθεια να καλυφθεί από τον θόρυβο που έχουν ξεσηκώσει για το «κίνημα των αποδείξεων»- μέσα από την αλλαγή των φορολογικών κλιμάκων, από την αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Και αν αυτά τα μέτρα δεν αποδώσουν περιμένει στη γωνία ο «ενιαίος ΦΠΑ» που θα απογειώσει ακόμα περισσότερο τις τιμές σε όλα τα βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης για την λαϊκή οικογένεια.
Από την άλλη μεριά στο σκέλος των εξόδων η μείωση στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και όλων των κοινωνικών δαπανών σε ασφάλιση και περίθαλψη αλλά και οι μαζικές απολύσεις σε συμβασιούχους ορισμένου χρόνου αναμένεται να έχουν σαν αποτέλεσμα τη μείωση των «εξόδων» κατά 3,2 δισ. ευρώ. Είναι σημαντικό να δούμε από πού συγκεκριμένα θα «εξοικονομήσει» αυτό το ποσό η κυβέρνηση για να φανεί ξεκάθαρα ο ταξικός προσανατολισμός αυτού του «προγράμματος». Έτσι έχουμε: από τη μείωση κατά 10% των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων 650 εκατ., από τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης στα ασφαλιστικά ταμεία 540 εκατ, από τη μείωση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου 120 εκατ., από τη μείωση των δαπανών στα νοσοκομεία 1,4 δισ. και από την μείωση του «λειτουργικού κόστους» (γενικά) 360 εκατ., ενώ από το παραπέρα πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων-μετοχοποιήσεων (το ξεπούλημα δηλαδή) όσων ΔΕΚΟ έχουν απομείνει, σχεδιάζεται η είσπραξη 5,75 δισ. ευρώ.
Η ΕΕ θέλει να μας εξυγιάνει;
Από πολλούς παράγοντες του συστήματος προπαγανδίζεται ότι με την παρέμβασή της αυτή η ΕΕ μπορεί από τη μία να θίγει το «εθνικό φιλότιμο» από την άλλη όμως θα «εξυγιάνει» τα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας με μακροπρόθεσμες, θετικές, ωφέλειες για όλους και κυρίως για τους εργαζόμενους. Ακόμα και τα «ψεύτικα» στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΣΥΕ) η διάλυσή της και η «ανεξαρτοποίησή» της από την κυβέρνηση γίνεται προσπάθεια να παρουσιασθεί σαν σημαντικό βήμα «εξυγίανσης», προσπαθώντας να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι είναι τα στοιχεία της ίδιας Στατιστικής Υπηρεσίας, με βάση τα οποία έγινε η ένταξη στην ΟΝΕ. Αλλά αυτά μάλλον αποτελούν άλλη ιστορία στην οποία τα «ψεύτικα» στοιχεία δεν πρέπει να ήταν «προνόμιο» μόνο της ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας μπροστά στην αναγκαιότητα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου για το άλμα στο… ευρώ.
Απέναντι σε αυτή τη λογική αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι οι ιμπεριαλιστικές χώρες της Ευρώπης δεν έχουν σκοπό να αποκαταστήσουν τη ζημιά που έχουν προκαλέσει, μέσα από την εξάρτηση και τις συνέπειές της, στις χώρες που αποτέλεσαν για δεκαετίες την «αυλή» τους, που τις εκμεταλλεύτηκαν στο μέγιστο βαθμό και σήμερα τις ζητούν και τα «ρέστα» για το «χάλι» τους.
Ο σκοπός της παρέμβασής τους είναι διπλός: από τη μία με τη μείωση του εργατικού κόστους και την ανατροπή όλων των κατακτήσεων των εργαζόμενων να μπουν σε μία νέα φάση κερδοφορίας, ενώ από την άλλη η «κατάντια» της Ελλάδας δημιουργεί σοβαρά προβλήματα και «πιέσεις» στο ευρώ στα πλαίσια του παγκόσμιου οικονομικού ανταγωνισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και από την άποψη αυτή πρέπει να υπάρξει άμεση επιβολή της πειθαρχίας, ιδιαίτερα στις εξαρτημένες χώρες.
Από την άλλη πλευρά όμως επειδή ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός που προκαλεί η κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος δεν αφήνει καμία περιοχή του πλανήτη «απέξω» για αυτό και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν «περιορίζεται» στην παρουσία των «υπηρεσιακών παραγόντων» της ΕΕ αλλά ζητάει και την «τεχνική υποστήριξη» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τις «μεταρρυθμίσεις» που απαιτούνται στο ασφαλιστικό, την οικονομική πολιτική, την δομή της κρατικής διοίκησης, τη σύνταξη και την εφαρμογή του κρατικού προϋπολογισμού! Είναι φανερό ότι η πρόσκληση και η παρουσία παραγόντων του ΔΝΤ αυτή την περίοδο στη χώρα μας δεν είναι τίποτα άλλο από την ωμή παρέμβαση, με «κάλεσμα» της κυβέρνησης και στην άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη (ΗΠΑ) να έχει σημαντικό λόγο στις οικονομικές εξελίξεις, μετατρέποντας με τον τρόπο αυτό τη χώρα σε πεδίο οξύτατου ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και σαν συνέπεια το φόρτωμα ακόμα μεγαλύτερων βαρών στις πλάτες των εργαζόμενων.
Το ΠΣΑ δεν είναι τίποτα άλλο από την πλήρη παράδοση της χώρας στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο για να συνεχίσουν την «εξυγίανση» που ακολούθησαν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες είτε με την ένταξη στην ΕΟΚ είτε με την ένταξη στην ΟΝΕ της «ισχυρής Ελλάδας». Το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» αποτελεί το «συμβόλαιο» της αστικής τάξης και της κυβέρνησή της με τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές για το ξεπούλημα της εργατικής τάξης, όλου του εργαζόμενου λαού και όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.
«Κινδυνεύουμε» να μας διώξουν από την ΕΕ;
Πυκνώνουν τα δημοσιεύματα τόσο στον διεθνή Τύπο όσο και από δηλώσεις οικονομικών παραγόντων εντός και εκτός Ευρώπης για το «ξεπέταγμα» της Ελλάδας από την ΕΕ έτσι ώστε να μην επηρεάσει όλο το οικοδόμημα.
Είναι φανερό ότι ο πανικός που προκαλείται στα διάφορα επιτελεία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, από την κρίση και τον ανταγωνισμό, έχει σαν αποτέλεσμα τη διαμόρφωση αντίστοιχων «προτάσεων» που φαίνεται να στερούνται στοιχειώδους πολιτικής συγκρότησης αν και γίνονται από παράγοντες και εκδοτικά συγκροτήματα που δεν στερούνται από αυτή. Μοιάζει με «φοβέρα» απέναντι όχι μόνο στην αστική τάξη της Ελλάδας αλλά και σε όλους όσοι (αστικές κυβερνήσεις) βρίσκονται σε ανάλογη θέση (δημοσιονομικά ελλείμματα και χρέη) και δεν εφαρμόζουν με «αποφασιστικότητα» όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που απαιτούνται. Θα λέγαμε ότι το σενάριο της εξόδου της Ελλάδας από την ΕΕ μάλλον εκφράζει την επιθυμία παραγόντων αλλά και εκπροσώπων ανταγωνιστριών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που θα ήθελαν να δουν το οικοδόμημα της ΕΕ να «ξεφτίζει».
Με όλη αυτή τη συζήτηση γίνεται προσπάθεια να διαμορφωθεί στο εσωτερικό της χώρας η αίσθηση στον λαό ότι πρέπει να κάνουμε και κυρίως να υπομείνουμε τα πάντα για να παραμείνουμε στη «θαλπωρή» της ΕΕ γιατί έξω από αυτή δεν έχουμε κανένα μέλλον σαν χώρα και λαός. Στόχος είναι να εξουδετερωθεί η αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση μέσα στους εργαζόμενους, τους αγρότες και τη νεολαία για την πάλη εξόδου της χώρας από την ΕΕ για την απαλλαγή της από τη συνολική ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Γίνεται συστηματική προσπάθεια να πεισθούμε ότι όσο πιο εξαρτημένοι από τους ισχυρούς ιμπεριαλιστές όσο πιο πολύ υπακούμε τις εντολές τους τόσο θετικότερα θα είναι τα αποτελέσματα. Μπορεί τα αποτελέσματα να είναι θετικότερα για την αστική τάξη και τα συμφέροντά της είναι σίγουρο όμως ότι δεν θα είναι για τον εργαζόμενο λαό που σήμερα βρίσκεται μπροστά στην κλιμάκωση μίας σαρωτικής επίθεσης στο εισόδημα, στις κατακτήσεις και τα δικαιώματά του.
Ο λαός δεν έχει λόγο να συναινέσει στην αντιλαϊκή καταιγίδα
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά και όλοι οι παράγοντες του συστήματος μέσα και έξω από τη χώρα την ίδια ώρα που σχεδιάζουν την εφαρμογή των αντεργατικών τους σχεδίων και προγραμμάτων έχουν το μυαλό τους στις λαϊκές αντιδράσεις που μπορούν να τους ανατρέψουν τους σχεδιασμούς. Όλη η προσπάθειά τους και όλο το δυναμικό που είναι διαθέσιμο στο πλευρό τους (από τα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής μέχρι τους εργατοπατέρες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ) και από τον αρχιεπίσκοπο μέχρι τον… Κύρκο, εκείνο που θέλουν να εξορκίσουν είναι οι λαϊκές αντιστάσεις και η αποδοχή από τον λαό της «μοίρας» του. Διαμορφώνουν κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» για να παγιδεύσουν τον εργαζόμενο λαό να αποδεχτεί την καρατόμηση όσων κατακτήσεων και δικαιωμάτων έχουν απομείνει. Για τους εργαζόμενους πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι το πέρασμα χωρίς αντιστάσεις, του συνόλου των αντεργατικών-αντιλαϊκών πολιτικών θα δημιουργήσει ακόμα χειρότερες συνθήκες διαβίωσης από την μία ενώ θα κάνει ακόμα δυσμενέστερους τους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς. Από την άποψη αυτή οι εργαζόμενοι μόνο να κερδίσουν έχουν από την απόκρουση της αντιλαϊκής καταιγίδας και στη κατεύθυνση αυτή οφείλουν να συμβάλλουν όλες οι ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος.
