Κατατέθηκε από την κυβέρνηση στη Βουλή και ψηφίστηκε ήδη μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ το σχέδιο για την διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας, με την…κωδική ονομασία «Καλλικράτης».
Το σχέδιο προβλέπει ότι οι δήμοι από 1.034 που ήταν σήμερα συρρικνώνονται σε 335, ενώ καταργούνται οι νομαρχίες και στη θέση τους έρχονται οι 13 αιρετές περιφέρειες και 7 κρατικές διευθύνσεις στην θέση των παλιών κρατικών περιφερειών. Ταυτόχρονα, οι δημοτικές επιχειρήσεις, μέσα από διαδικασία συγχωνεύσεων, θα μειωθούν από 6.000 σε 2.000 και το προσωπικό των ΟΤΑ που θα «περισσεύει» θα οδηγείται σε μετατάξεις, κατά τα λεγόμενα της κυβέρνησης, ενώ οι συμβασιούχοι, με την λήξη των συμβάσεων θα απολύονται, όπως έχει δεσμευθεί η κυβέρνηση με την υπογραφή του μνημονίου του «μηχανισμού στήριξης» ΔΝΤ και ΕΕ.
Υπολογίζεται ότι θα απολυθούν πάνω από 35.000 εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, οι οποίοι δουλεύουν με όλων των ειδών τις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
Η κυβέρνηση προπαγανδίζει ότι μέσα από τη διοικητική αναδιάρθρωση θα επιτύχει «εξοικονόμηση» των κρατικών δαπανών στα 1.170 δισ. ευρώ ετησίως, ότι θα «αποκεντρώσει» την διοίκηση προς «όφελος» των πολιτών και έτσι το αστικό κράτος θα μπορέσει να παίξει «επιτελικό» ρόλο.
Επιταγή του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου
Η νέα διοικητική διάρθρωση της χώρας δεν αποτελεί «εφεύρημα» του ΠΑΣΟΚ, αλλά αποτέλεσε και ζήτημα άμεσης εφαρμογής από την προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ, κατ’ επιταγή του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών της ΕΕ, οι οποίοι απαιτούσαν νέα διοικητική οργάνωση για την «απορρόφηση» και «υλοποίηση» των «επενδυτικών προγραμμάτων» (ΕΣΠΑ). Μέσα από τη συγκεντροποίηση του διοικητικού μηχανισμού κατά περιφέρειες, οι « επενδύσεις» δε θα διαχέονται και δε θα τεμαχίζονται, αλλά θα συγκεντρώνονται σε έργα με πολύ μεγαλύτερη κερδοφορία και πολύ μικρότερη ανταγωνιστικότητα. Ετσι, θα είναι δεδομένη η κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων σε όλα μικρά και μεγάλα έργα στα αστικά κέντρα και την επαρχία. Οι εξελίξεις που προκάλεσε η οικονομική κρίση του συστήματος σε διεθνές επίπεδο και η κλιμάκωση της επίθεσης όλων των αντιδραστικών δυνάμεων στη χώρα μας απέναντι στο λαό, με αφορμή τα ελλείμματα, το χρέος και τον «μηχανισμό στήριξης» ΔΝΤ – ΕΕ, έδωσε και «νέο περιεχόμενο» στον «Καλλικράτη». Από τη μία το σάρωμα όλων των κοινωνικών υποδομών που είχαν δημιουργηθεί, έτσι όπως είχαν δημιουργηθεί, το προηγούμενο διάστημα, μέσα από τις «συγχωνεύσεις» των δημοτικών επιχειρήσεων και την πλήρη μετατροπή τους σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που η «βιωσιμότητά» τους θα εξαρτάται από την κερδοφορία τους. Αυτές οι συγχωνεύσεις, που, στην ουσία, είναι πλήρης κατάργηση ακόμα και αυτών των άθλιων κοινωνικών υπηρεσιών που προσφέρονταν, θα δημιουργήσει ένα «περίσσευμα», χιλιάδων εργαζόμενων, μόνιμων και συμβασιούχων, που το μέλλον τους προβλέπεται ζοφερό παίρνοντας υπόψη τις γενικότερες στοχεύσεις της κυβέρνησης και του συστήματος για τσάκισμα όλων των εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.
Ο «Καλλικράτης» και το τέλος της τοπικής αυτοδιοίκησης
Η δεύτερη φάση της διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας, δεκατρία χρόνια μετά το σχέδιο «Καποδίστριας», έρχεται να ολοκληρώσει την ουσιαστική κατάργηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ενός θεσμού που έχει τις ρίζες του στη λαϊκή αυτό-οργάνωση ως προσπάθεια αντίστασης και διεκδίκησης απέναντι στην κεντρική εξουσία.
Οι λίγοι και μεγάλοι Δήμοι που προβλέπει το νέο σχέδιο και η δημιουργία τεράστιων Περιφερειών με κατάργηση των Νομαρχιών αφαιρούν κάθε νόημα από τον όρο «τοπική αυτοδιοίκηση».
Η νέα διοικητική δομή θα είναι ένα παράρτημα της κεντρικής εξουσίας, εντελώς αποξενωμένη από το λαό.
Ο λαός όχι μόνο θα χάσει την όποια δυνατότητα άσκησης ελέγχου και πίεσης στους Δήμους, αλλά, αντίθετα, θα γίνει πιο ευάλωτος στην αντιλαϊκή πολιτική που θα προωθείται από αυτούς. Το τοπικό πρόβλημα δε μπορεί, πλέον, να αντιμετωπιστεί ως τέτοιο, από μια διοίκηση ξεκομμένη και από τον τόπο και από τους κατοίκους του.
Διοικητική μεταρρύθμιση ενάντια στο λαό
Οι Δήμοι και οι Νομαρχίες ήταν ήδη ενδιάμεσοι θεσμοί και φορείς της κεντρικής αντιλαϊκής πολιτικής, υπεύθυνοι σε πολλές περιπτώσεις για τη μεταφορά της και την εφαρμογή της απέναντι στο λαό. Το σύνολο της αντεργατικής νομοθεσίας (ελαστικοποίηση) έχει εφαρμοσθεί από τους Δήμους και τις Νομαρχίες . Παράδοση των ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο μέσω ΣΔΙΤ και εμπορευματοποίηση κάθε κοινωνικής και πολιτιστικής δραστηριότητας των πολιτών (Δήμος-επιχείρηση, πολίτης-πελάτης). Αυτός ο ενδιάμεσος χαρακτήρας πλέον ανατρέπεται από την επιδίωξη για μεταφορά των κρατικών λειτουργιών στις Περιφέρειες και τους Δήμους, ώστε, ιδανικά (και, μάλλον, εντελώς θεωρητικά), να φτάσει κάποτε το κράτος να έχει έναν «επιτελικό» ρόλο και μόνο.
Παρότι ο «Καλλικράτης» έχει …στολιστεί με μπόλικη φιλολογία περί αποκέντρωσης των εξουσιών, δημοκρατικής και σύγχρονης λειτουργίας στις κατευθύνσεις που ήδη λειτουργεί η κρατική διοίκηση στην Ευρώπη, η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση και το σύστημα επιδιώκουν ένα συνολικά πιο αποτελεσματικό κράτος, για τους ίδιους και όχι για το λαό. Ενα κράτος με περιφερειακά παραρτήματα, στα οποία η εξουσία θα μοιραστεί αποκλειστικά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ενα κράτος ακόμα πιο εχθρικό προς το λαό και ακόμα πιο απομακρυσμένο από αυτόν, με μόνο στόχο την καταπίεση και το ξεζούμισμά του, αλλά και την καταστολή των αγώνων και των διεκδικήσεών του.
Συγκεντροποίηση της διοίκησης, μεγάλωμα της πίτας για το κεφάλαιο
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι νέοι Δήμοι, εφόσον θα είναι ισχυρότεροι, θα μπορούν από καλύτερες θέσεις να διαπραγματευτούν για τα συμφέροντα των δημοτών. Η πραγματικότητα είναι ότι οι νέοι λιγότεροι και ισχυρότεροι Δήμοι και οι ακόμα λιγότερες Περιφέρειες συνθέτουν έναν πιο ευέλικτο μηχανισμό τοπικής εξουσίας, ο οποίος θα μπορεί να εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Η διευκόλυνση στην απορρόφηση των κονδυλίων της ΕΕ (π.χ. του ΕΣΠΑ) είναι επιταγή όχι μόνο της ίδιας της ΕΕ, αλλά και του ντόπιου κεφαλαίου, το οποίο έβλεπε να χάνει ευκαιρίες για κερδοφορία μέσα στις διαμάχες μεταξύ των πολυάριθμων τοπικών αρχόντων ή παραγόντων. Η κατάσταση αυτή επιδιώκεται, πλέον, να αλλάξει, έτσι ώστε να δοθεί όλο το οικονομικό πεδίο στο μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο, παράλληλα, θα εκτοπίσει και όσους μικροεπαγγελματίες είχαν κάποια δυνατότητα να επιζούν με τα ψίχουλα που παράπεφταν από τα μεγάλα φαγοπότια των Δήμων.
Ενας εχθρικός θεσμός, σε εχθρικές πόλεις και χωριά
Το νέο πλαίσιο κρατικής εξουσίας είναι ένας θεσμός εχθρικός για το λαό. Με τις αυξημένες αρμοδιότητες και τις λειτουργίες που θα αναλάβει από την κεντρική εξουσία, θα το συμπληρώσει στην καταπίεση και την εκμετάλλευση του λαού.
Η μεγάλη συζήτηση που γίνεται για τους πόρους της νέας διοικητικής δομής καταλήγει πάντα στις τσέπες των δημοτών, είτε μέσω των δημοτικών φόρων είτε ακόμα και μέσω του ΦΠΑ. Σε μια περίοδο άγριας επίθεσης στο εισόδημά του, ο λαός θα έχει να αντιμετωπίσει και μια νέα, ακόμα πιο δυσβάσταχτη δημοτική φορομπηξία και νέα χαράτσια στις νέες υψηλής τεχνολογίας συναλλαγές του με το δημόσιο. Και, φυσικά, ούτε λόγος για τα νέα κόστη της –κατά τ’ άλλα δωρεάν- παιδείας και υγείας ή και της όποιας πολιτιστικής δραστηριότητας.
Οι δημοτικές μπίζνες θα ανθίσουν και σε βάρος του πολύπαθου αστικού περιβάλλοντος. Ακόμα περισσότερο τσιμέντο και ακόμα λιγότερο πράσινο και ελεύθεροι χώροι θα συνεχίσουν να είναι οι βασικές κατευθύνσεις. Την ίδια στιγμή που η επαρχία θα ερημώνει –κι ας έχει νέους «ισχυρούς» Δήμους και Περιφέρειες- και θα συγκεντρώνεται ακόμα περισσότερος κόσμος στα ήδη αφιλόξενα αστικά κέντρα.
Μαζί με αυτά, θα πρέπει να περιμένουμε και πιο αναβαθμισμένους τοπικούς μηχανισμούς καταστολής, οι οποίοι θα αναλάβουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής και την αντιμετώπιση των αντιδράσεων του κόσμου, τις οποίες θεωρούν δεδομένες και καλά κάνουν!
Η θέση των άλλων αστικών κομμάτων
Τόσο η ΝΔ όσο και το ΛΑΟΣ είχαν πλήρη συμφωνία με την διοικητική μεταρρύθμιση, κάτι που είχε εκφραστεί σε δηλώσεις τους αλλά και στα ομόφωνα ψηφίσματα των ΕΝΑΕ και ΚΕΔΚΕ στα διάφορα συνέδριά τους. Η σημερινή τους στάση καθορίζεται από δύο κυρίως στόχους: Ο ένας αφορά την «αναγκαιότητα» μίας ανώδυνης αντιπολιτευτικής διαφοροποίησής τους μέσα σε ένα κλίμα όπου η αντιλαϊκή λαίλαπα έχει προκαλέσει την οργή και την αγανάκτηση πλατιών στρωμάτων της κοινωνίας, θέλοντας να κρατήσουν κάποιες αποστάσεις από την κυβερνητική πολιτική και να μην ενσωματωθούν πλήρως σε αυτή. Ο άλλος λόγος αφορά τις κινητοποιήσεις που έχουν ξεκινήσει σε διάφορες περιοχές της χώρας από τον κόσμο που βλέπει μέσα από την εφαρμογή του «Καλλικράτη» να χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο οι όροι της ζωής του. Οι κινητοποιήσεις αυτές, όσο και αν χαρακτηρίζονται, κατά ένα μέρος τους, ως αποτέλεσμα της αντίδρασης διάφορων τοπικών παραγόντων που χάνουν την «κουτάλα» και ενισχύουν «τοπικιστκές» απόψεις, δε θα μπορούσαν να έχουν λαϊκό έρεισμα αν ο ίδιος ο κόσμος, μέσα από την αρνητική εμπειρία του « Καποδίστρια», δεν αντιλαμβάνονταν ότι ο «Καλλικράτης» έρχεται να «αποτελειώσει» την προηγούμενη διοικητική μεταρρύθμιση.
Η θέση κομμάτων και σχημάτων της Αριστεράς
Από την πλήρη άρνηση του ΚΚΕ, που όμως δεν το εμποδίζει να ετοιμάζεται για να πάρει θέση «μάχης» στις εκλογικές διαδικασίες του «Καλλικράτη», μέχρι τις «ενστάσεις» του ΣΥΝ, αλλά, παράλληλα, και τη συμφωνία του για μία «δημοκρατική διοικητική αναδιάρθρωση», έως τις πλήρεις αρνήσεις δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που, όμως, είναι έτοιμες να «προσαρμοστούν» στα νέα δεδομένα, η στάση της Αριστεράς απέναντι στον «Καλλικράτη» δεν έχει συνδέσει το γενικότερο κλίμα της επίθεσης στα εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα με τις άμεσες επιπτώσεις από την εφαρμογή του στους εργαζόμενους των ΟΤΑ, έτσι ώστε η πάλη ενάντιά του να συνδεθεί με την γενικότερη πάλη που δίνει ο λαός ενάντια στα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης – ΔΝΤ – ΕΕ. Η στάση κάποιων εξαντλείται στο «έλλειμμα δημοκρατίας» και τη διεκδίκηση της απλής αναλογικής στις εκλογικές διαδικασίες, κάνοντας, έτσι, φανερό ότι πιο πολύ τους ενδιαφέρει ο δικός τους αποκλεισμός από ένα κέντρο τοπικής κρατικής εξουσίας .
Η δική μας θέση
Δε μπορεί να υπάρχουν αυταπάτες σε σχέση με το αν ο λαός έχει κάτι να κερδίσει από τον «Καλλικράτη». Αντίθετα, θα έχει στο κεφάλι του ακόμα έναν εχθρικό μηχανισμό, με πολλές αρμοδιότητες, όπως την παιδεία, την υγεία, τη φορομπηξία, αλλά και την αστυνόμευση, δηλαδή την καταστολή.
Εχοντας κρατήσει, σαν οργάνωση, μια συνεπή στάση ενάντια στον «Καποδίστρια» και έμπρακτα μέσω της μη συμμετοχής μας στις Νομαρχιακές Εκλογές, καλούμε το λαό να εναντιωθεί, με αγωνιστικό τρόπο, στη νέα διοικητική αναδιοργάνωση του «Καλλικράτη», η οποία μοναδικό στόχο έχει την εξυπηρέτηση του συστήματος σε μία περίοδο ολόπλευρης επίθεσης απέναντι στους εργαζόμενους και όλο το λαό.
Να βάλουμε ξανά, πιο αποφασιστικά την κατεύθυνση μαζικής και αγωνιστικής υπεράσπισης των δικαιωμάτων του λαού και διεκδίκησης απέναντι στην κεντρική και την τοπική εξουσία.
Να προτάξουμε την αναγκαιότητα της αυτό-οργάνωσης του λαού στις γειτονιές , τις πόλεις και τα χωριά για την καλύτερη οργάνωση της πάλης του, γυρίζοντας την πλάτη στις κάθε είδους εκλογικές αυταπάτες που άρχισαν πάλι να προβάλλονται σαν δήθεν ευκαιρίες για το κίνημα.
