Είναι πλέον ολοφάνερο σε όλο το λαό και σε κάθε εργαζόμενο χωριστά, ότι έρχονται χειρότερες μέρες και το θέμα της επιβίωσης θα τίθεται όλο και πιο επιτακτικά και οξυμένα σε κάθε εργατική και λαϊκή οικογένεια για άμεση αντιμετώπιση. Η φτώχεια και η ανέχεια θα αποτελούν καθημερινή απειλή της ζωής των εργαζομένων και των παιδιών τους.
Μπορεί η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό, όπως και τα ΜΜΕ που έχουν στην υπηρεσία τους, να διαμορφώνουν για το λαό ένα κλίμα αποθάρρυνσης και απογοήτευσης. Μπορεί η εκλογική περίοδος και οι αυταπάτες που καλλιεργούνται από τους συμμετέχοντες σε αυτές να αποπροσανατολίζουν και να αποσπούν την προσοχή των εργαζόμενων μαζών και της νεολαίας από τα πραγματικά προβλήματα, όμως όλα τα παραπάνω είναι εντελώς πρόσκαιρα.
Η επίθεση στο λαό και τη νεολαία είναι άγρια και θα γίνεται όλο και πιο άγρια γιατί αυτό ακριβώς απαιτούν στις σημερινές συνθήκες κρίσης οι ανάγκες του συστήματος της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Αυτό απαιτούν και αυτό απεργάζονται οι δυνάμεις της ΕΕ και του ΔΝΤ και το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας. Αυτές τις απαιτήσεις υπηρετούν και από αυτή τη γραμμή ούτε θέλουν και ούτε μπορούν να κάνουν πίσω.
Αυτοί που μπορούν να τους σταματήσουν είναι οι εργαζόμενες μάζες που δέχονται αυτήν την εξοντωτική επίθεση. Ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κάνουν πίσω, αφού απειλείται η ίδια τους η ζωή και των παιδιών τους. Αυτός ο κόσμος είναι οργισμένος και θυμωμένος και είναι βέβαιο πως θα αναζητήσει τους δρόμους τη λύση.
Ενώ οι εργαζόμενοι βιώνουν με δραματικό τρόπο τις συνέπειες των πρόσφατων αντεργατικών μέτρων που επιβλήθηκαν με τη μεγαλύτερη αγριότητα και βαναυσότητα, η κυβέρνηση ετοιμάζει και νέα επιδρομή στο εισόδημα και στα δικαιώματα του κόσμου της δουλειάς.
Όπως όλα δείχνουν, αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές θα ξεκινήσει και νέος γύρος επίθεσης, όπως επισημαίνει και το μνημόνιο της τρόικας.
Καθημερινά γίνεται όλο και πιο φανερό το ζήτημα της επιβίωσης που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενες μάζες. Η ζωή τους γίνεται μέρα με τη μέρα χειρότερη και η δυστυχία κατακλύζει τις εργατικές και λαϊκές οικογένειες που αδυνατούν να ικανοποιήσουν ακόμη και τις ελάχιστες υποχρεώσεις τους.
Ταυτόχρονα, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις καθημερινές απολύσεις, που έχουν οδηγήσει την ανεργία στα ύψη.
Την ίδια στιγμή μειώνεται δραματικά η πλήρης εργασία και αυξάνεται η μερική απασχόληση. Η ακρίβεια στα είδη πλατιάς κατανάλωσης είναι κι αυτή καθημερινή και εξοντώνει τη λαϊκή οικογένεια. Τίποτε λοιπόν δεν είναι όπως πριν, τα πάντα που σχετίζονται με τη ζωή του λαού μας χειροτερεύουν και αυτά που πρόκειται να έρθουν θα διαμορφώσουν ένα τοπίο εφιαλτικό και αβέβαιο.
Ενώ λοιπόν οι συνθήκες διαβίωσης του εργαζόμενου λαού έχουν γίνει δυσβάσταχτες και χειροτερεύουν καθημερινά, και η ανάγκη πρακτικής αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής γίνεται όλο και πιο επιτακτική και ζωτικής σημασίας, οι δυνάμεις που έχουν υποχρέωση να τα δώσουν όλα για να ανατρέψουν αυτή την κατάσταση βρίσκονται εθελοντικά εκτός μάχης.
• Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ κάνουν ό,τι τους είναι δυνατόν για να δηλώσουν την απουσία τους, ό,τι μπορούν για να οδηγήσουν τους εργαζόμενους στην απογοήτευση και στην αδράνεια. Πρόκειται για μια συνδικαλιστική ηγεσία που έχει μπει προ πολλού στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης και γίνεται όλο και πιο ελεεινή και τρισάθλια. Βεβαίως και επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και την πάλη τους και είναι βέβαιο πως ο κόσμος της δουλειάς θα λογαριαστεί με αυτούς τους άθλιους εργατοπατέρες και αυτή η στιγμή δεν θα είναι και πολύ μακρινή.
• Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ, που εμφανίζονται μάλιστα σαν ντούρες ταξικές και επαναστατικές δυνάμεις, πώς αντιμετωπίζουν τη δεινή θέση που βρίσκονται οι εργαζόμενοι και όλα τα λαϊκά στρώματα; Τι κάνουν σε πρακτικό επίπεδο για να ξεσηκώσουν το λαό –όπως κατά καιρούς δηλώνουν- για την ανατροπή των άθλιων συνθηκών διαβίωσης που ζουν οι εργαζόμενες μάζες; Τι είναι εκείνο που τους οδηγεί σε αλλαγή πλεύσης, τουλάχιστον σε σχέση με αυτά που την προηγούμενη περίοδο δήλωναν; Απλούστατα! Είναι εκλογική περίοδος! Αλωνίζουν πράγματι όλη τη χώρα για να μαζέψουν κάποιους ψήφους. Προσπαθούν να πείσουν το λαό «να διορθώσει την ψήφο του» ψηφίζοντας τους συνδυασμούς του ΚΚΕ.
«Το 2009 έχασε ο λαός την ευκαιρία να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις αντίστασης και πίεσης και στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές. Σήμερα αυτό πρέπει να διορθωθεί.» Τα παραπάνω είπε σε συνέντευξή της η Α. Παπαρήγα την Τετάρτη 22 Σεπτέμβρη. Βρέθηκε λοιπόν ο ένοχος που δεν δημιουργούνται «καλύτερες προϋποθέσεις για αντιστάσεις» και αυτός είναι κατά την Α. Παπαρήγα ο λαός που δεν διορθώνει την ψήφο του.
• Σε ανάλογο πλαίσιο και λογική κινείται και ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ μόνο που αυτός πλήρωσε τη νύφη πριν τις εκλογές, αφού πηγαίνει σε αυτές διασπασμένος σε τρία κομμάτια. Ηθελε, μας έλεγε, να ενώσει το σοσιαλιστικό χώρο με αυτόν της Αριστεράς! Είχε, βλέπετε, μεγάλες και φιλόδοξες βλέψεις!
• Ανάλογου χαρακτήρα συνήθειες έχει αποκτήσει και η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά που θεωρεί τη συμμετοχή της στις εκλογές σαν ζήτημα τεράστιας σημασίας για την τύχη του κινήματος.
Η επίθεση είναι καθημερινή
Ολες αυτές τις μέρες γίνεται όλο και πιο εξόφθαλμα φανερή η άγρια επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στους χώρους δουλειάς. Αξιοποιεί τους αντεργατικούς νόμους που ψήφισε η κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα, και κυρίως τους συσχετισμούς που διαθέτει, και κάνοντας επίδειξη δύναμης, απειλεί και εκβιάζει τους εργαζόμενους για να υποταχθούν στις αρπακτικές διαθέσεις και απαιτήσεις.
Μερικά δείγματα των ασφυκτικών πιέσεων που δέχονται καθημερινά οι εργαζόμενοι:
• Στον ΔΟΛ: Λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα και 100 εργαζόμενοι πετάχτηκαν στον δρόμο. Απειλεί επίσης για άλλες 170 απολύσεις διοικητικού προσωπικού, αν δεν αποδεχτούν όλοι οι εργαζόμενοι μείωση 14% στους μισθούς τους.
• Στην ΦΑΓΕ: Περισσότερες από 100 απολύσεις μέσα σε ένα χρόνο.
• Στην Τελεπερφόρμανς γίνονται δεκάδες απολύσεις, ενώ εντείνεται η εργοδοτική τρομοκρατία για αύξηση της παραγωγικότητας.
• Στη Φούλγκορ: Απειλή με λουκέτο-πτώχευση εάν δεν δεχτούν και οι 320 εργαζόμενοι να πάρουν αποζημιώσεις και να φύγουν.
• Στα σούπερ μάρκετ Ατλάντικ 3.700 εργαζόμενοι ζουν καθημερινά με το φόβο του λουκέτου σε όλα τα καταστήματα.
• Στα σούπερ μάρκετ Λιντλ, επανεξετάζουν το εάν θα συνεχίσουν να έχουν καταστήματα στη χώρα.
• Σε όλο και περισσότερες επιχειρήσεις καλούνται οι εργαζόμενοι να υπογράφουν ατομικές συμφωνίες μείωσης του μισθού τους και χειροτέρευσης των όρων εργασίας.
• Σε εκατοντάδες επιχειρήσεις οι καθυστερήσεις μισθών δημιουργούν ασφυκτικό κλίμα για τους εργαζόμενους.
• Πολλές επιχειρήσεις αξιοποιώντας τη νέα νομοθεσία απολύουν εργαζόμενους που αμείβονται με μεγαλύτερους μισθούς και προσλαμβάνουν με μικρότερους μισθούς και με ατομικές συμβάσεις.
Τέτοια φαινόμενα σαν τα παραπάνω είναι βέβαιο πως θα πάρουν μαζικό χαρακτήρα στο επόμενο διάστημα, με αποτέλεσμα το κύμα αναβρασμού που επικρατεί σήμερα στις γραμμές των εργαζόμενων θα φουντώσει και όλα τα ενδεχόμενα θα είναι ανοιχτά να πάρουν τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Μια απότομη αύξηση της ανεργία, που όλα τα στοιχεία δείχνουν σαν πιθανή, μπορεί να προκαλέσει απότομες και οργισμένες αναταράξεις. Ηδη τη χρονιά αυτή, μέχρι τον Αύγουστο, έχασαν τη δουλειά τους περίπου 150.000 εργαζόμενοι, όταν η τουριστική περίοδος βρισκόταν υποτίθεται σε πλήρη εξέλιξη.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε;
Να προετοιμάσουμε καλύτερα τις δυνάμεις μας και να τις ενεργοποιήσουμε στην κατεύθυνση σύνδεσής μας με τον κόσμο της δουλειάς και της νεολαίας. Να ενισχύσουμε τις επιτροπές για την ανατροπή των μέτρων και να δημιουργήσουμε και νέες παντού όπου έχουμε τις δυνατότητες, στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα και στις γειτονιές. Για την ενίσχυση της κατεύθυνσης αυτής να δυναμώσουμε και να επιμείνουμε στην κοινή δράση. Τα πράγματα θα αρχίσουν να αλλάζουν από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι και η νέα γενιά μπουν στον αγώνα. Τότε πραγματικά τίποτα δεν θα μοιάζει με πριν!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου