O κυνισμός της κυβέρνησης δηλώνει νέα αφαίμαξη των εργαζόμενων

Είναι πλέον ολοφάνερο σε όλο το λαό και σε κάθε εργαζόμενο χωριστά, ότι έρχονται χειρότερες μέρες και το θέμα της επιβίωσης θα τίθεται όλο και πιο επιτακτικά και οξυμένα σε κάθε εργατική και λαϊκή οικογένεια για άμεση αντιμετώπιση. Η φτώχεια και η ανέχεια θα αποτελούν καθημερινή απειλή της ζωής των εργαζομένων και των παιδιών τους.

Μπορεί η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό, όπως και τα ΜΜΕ που έχουν στην υπηρεσία τους, να διαμορφώνουν για το λαό ένα κλίμα αποθάρρυνσης και απογοήτευσης. Μπορεί η εκλογική περίοδος και οι αυταπάτες που καλλιεργούνται από τους συμμετέχοντες σε αυτές να αποπροσανατολίζουν και να αποσπούν την προσοχή των εργαζόμενων μαζών και της νεολαίας από τα πραγματικά προβλήματα, όμως όλα τα παραπάνω είναι εντελώς πρόσκαιρα.

ΤΟΥΡΚΙΑ –ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Νίκησε ο Ερντογάν αλλά και οι μεγάλες εσωτερικές αντιθέσεις

Ο ενθουσιασμός δεν είναι συνήθως καλός σύμβουλος. Πολύ περισσότερο όταν αυτός δείχνει να συνεπαίρνει κυβερνητικούς αξιωματούχους ενός κράτους, που έχει ανοικτούς πολλούς λογαριασμούς σε όλη την περίμετρό του και βρίσκεται σε μια περιοχή –που όπως ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραδέχθηκε – σχεδόν όλα περπατούν σε τεντωμένο σχοινί. Αναφερόμαστε στη συνέντευξη Νταβούτογλου στο τουρκικό CNN, πριν λίγες ημέρες, στην οποία ενέταξε την Τουρκία στην ομάδα των πέντε χωρών που ασκούν τη μεγαλύτερη παγκόσμια επιρροή (!!), χαρακτηριστικό δείγμα ενός υπερβολικού ενθουσιασμού της ομάδας περί τον Ερντογάν, που ενισχύθηκε ύστερα από το δημοψήφισμα για τις συνταγματικές αλλαγές στις 12 Σεπτέμβρη.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ: Ένα κλείσιμο επιχείρησης που τα έχει όλα

Η απόφαση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη να κλείσει την εταιρεία «Ελληνικά Γράμματα» (με 54 χρόνια παρουσίας στον εκδοτικό χώρο) είναι μια κίνηση που τάραξε και θα ταράζει το χώρο των εκδόσεων και των εργαζομένων στις εκδόσεις.

Τα «πάντα» μπορεί να βρει κανείς στην απόφαση αυτή: Εργαζόμενους που «υπενοικιάζονται εσωτερικά» ανάμεσα στις θυγατρικές του οργανισμού και οι οποίοι ως «δανεικοί» (αφού οι συμβάσεις γίνονται με την «ενοικιάστρια εταιρεία») δεν μπορούν να διεκδικήσουν τίποτε εφόσον απολυθούν, «μη αναγνώριση σωματείου» από μεριάς της εργοδοσίας, αιφνιδιαστικές και εκβιαστικές «διαβουλεύσεις», εργασιακή ομηρία κάτω από τη βάρβαρη απειλή της απόλυσης και των «εκκαθαρίσεων» κ.λπ.

Αλλά ταυτόχρονα καταγράφονται και τα αδιέξοδα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι και οι αγώνες τους μέσα στον καταθλιπτικό ταξικό συσχετισμό που διαμορφώνεται, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία πραγματικά αριστερής απάντησης γενικότερα στο εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα:

Αιφνιδιαστική, «σιωπηρή» τροποποίηση στις διατάξεις του τρομονόμου:

Εντάσσουν στο λεγόμενο «αντιτρομοκρατικό νόμο» την ποινικοποίηση της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης!!!

Στα τέλη του Αυγούστου, στο θερινό τμήμα της Βουλής και με «ταχύρρυθμες» διαδικασίες, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε τροποποίηση του λεγόμενου «αντιτρομοκρατικού» νόμου («Κύρωση και εφαρμογή της σύμβασης του Ο.Η.Ε. κατά του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος»). Κατάργησε την παράγραφο 8 του σχετικού άρθρου, για τον «ορισμό της τρομοκρατικής πράξης» (187Α ΠΚ), σύμφωνα με την οποία η τέλεση αδικημάτων που σχετίζονταν με την πολιτική και συνδικαλιστική δράση και χαρακτηρίζονταν από το νόμο είτε ως «πλημμελήματα» είτε ως «κακουργήματα» δεν οριζόταν σαν «τρομοκρατική πράξη». Ενδεικτικά, «αδικήματα» που εξαιρούνταν τότε απ’ την κατηγορία των «τρομοκρατικών πράξεων» γιατί «αποσκοπούσαν στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής, πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας ή άλλου δικαιώματος προβλεπόμενου από το Σύνταγμα» αναφέρονταν αυτά που σχετίζονταν με τη συνδικαλιστική δράση (απεργίες, καταλήψεις εργοστασίων, σχολείων και πανεπιστημίων), με το δικαίωμα της συνάθροισης (διαδηλώσεις, παρακώλυση συγκοινωνιών, φθορές ξένης ιδιοκτησίας), με τις περιβαλλοντικές δράσεις («ξήλωμα» κεραιών κινητής τηλεφωνίας).

Αντίσταση στην επίθεση - Όχι στον Καλλικράτη - Αποχή από τις κάλπες του Νοέμβρη Η διέξοδος στο κίνημα!

Δύο είναι τα ζητήματα με βάση τα οποία πρέπει και μπορεί να εξεταστεί το «τι είναι», τι υπηρετούν και που στοχεύουν οι εκλογές του επόμενου Νοέμβρη. Τι υπηρετούν και τι στοχεύουν όσον αφορά το σύστημα και τα κόμματά του από τη μια, που βέβαια είναι αυτό που στήνει το εκλογικό σκηνικό, ορίζει το ειδικό του περιεχόμενο και εντάσσει προφανώς την όλη διαδικασία, όχι μόνο γενικά στο πλαίσιο της αναπαραγωγής του και κυριαρχίας του, αλλά συγκεκριμένα και ειδικά στις ανάγκες και τις στοχεύσεις που αυτό (δηλαδή το σύστημα) έχει στη σημερινή συγκυρία και περίοδο. Με βάση αυτά από την άλλη, οι δυνάμεις που (δηλώνουν ότι) βρίσκονται στον αντίποδα του συστήματος, που διακηρύττουν κάθε στιγμή ότι ο άξονας κίνησης τους είναι τα εργατικά-λαϊκά-νεολαιίστικα συμφέροντα, που ισχυρίζονται ανελλιπώς ότι η ύπαρξή τους και η δράση τους καθορίζονται από τις απαιτήσεις του κινήματος, οφείλουν να εκτιμήσουν και να διαμορφώσουν την εκλογική τους στάση, να προτείνουν και να παλέψουν μέσα στο λαό τη στάση αυτή. Αλλά βέβαια εκτός από όλα αυτά… υπάρχει και ο λαός! Που με βάση την εμπειρία του, τα διαρκώς μεγαλύτερα καθημερινά προβλήματά του, το πολιτικό και ταξικό του ένστικτο, μπορεί και να κάνει αλλιώς από αυτό που θα του απαιτήσουν για τις κάλπες του Νοέμβρη όλοι οι παραπάνω. Αλλά πριν φτάσουμε σε αυτό ας δούμε τα δύο ζητήματα που αναφέραμε ότι καθορίζουν τις εκλογές του Νοέμβρη.

Για τις δυο γραμμές στο κίνημα

Πόσο «αγεφύρωτες» είναι και πού συγκλίνουν κάποιες αντιθέσεις;

Το ζήτημα της πάλης των δύο γραμμών στο κίνημα ήταν πάντα και παραμένει αποφασιστικής σημασίας. Το ποια γραμμή θα επικρατήσει, στη βάση ποιας γραμμής θα αναπτυχθεί η λαϊκή πάλη είναι πάντα κρίσιμο για το πώς θα εξελιχθεί συνολικά η ταξική πάλη, για το ποια τύχη θα έχει η υπόθεση των λαών. Ανάλογης, συνεπώς, σημασίας είναι και ο προσδιορισμός των δύο γραμμών καθώς και η υποστήριξη και η προώθηση εκείνης που υπηρετεί αποτελεσματικά τη λαϊκή υπόθεση.

Χρειάζεται εδώ να ξεκαθαριστεί κατ’ αρχήν ένα ζήτημα: Η ύπαρξη των δύο γραμμών και το ποιες είναι αυτές, δεν εξαρτάται από το αν θα τις καθορίσει σαν τέτοιες η τάδε ή η δείνα πολιτική δύναμη. Οι δυο γραμμές υπάρχουν αντικειμενικά στη ζωή, στην ταξική πάλη, στο κίνημα, και αντιπαλεύουν κάθε στιγμή, σε κάθε σημείο, ακόμη και όταν δεν φαίνονται καθόλου ή δεν εμφανίζονται με τον πιο ευδιάκριτο τρόπο. Η ταξική πάλη με βάση την αντικειμενική πραγματικότητα και τα δεδομένα της κάθε φορά αναδεικνύει, θέτει και τις απαιτήσεις της. Το αν οι πολιτικές δυνάμεις (και αναφέρομαι σ’ αυτές της Αριστεράς) κινούνται στη γραμμή αυτών των απαιτήσεων ή όχι συναρτάται με το ποιες βλέπουν σαν τέτοιες και -θα έλεγα- κυρίως με το ποιες «θέλουν» να βλέπουν.

Η κυβέρνηση (ανα)διατάχθηκε στη γραμμή της επίθεσης Να βγει στο δρόμο του αγώνα η λαϊκή οργή

Οι κυβερνητικοί υποψήφιοι για τις εκλογές ανακηρύχτηκαν, ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης έγινε, ζήτω η συνέχιση-κλιμάκωση της επίθεσης ενάντια στο λαό! Αυτή είναι η ουσία των θορυβωδών εξελίξεων του τελευταίου διαστήματος, αυτό και το πραγματικό περιεχόμενο των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ. Δεν απαιτείται καμιά ιδιαίτερη διεισδυτικότητα για να οδηγηθεί κανείς σε αυτή την προφανή διαπίστωση. Ακόμα και τις ημέρες που ανακοινώθηκαν οι υποψήφιοι και ο ανασχηματισμός, τα ΜΜΕ κυριαρχήθηκαν, αλλά δεν μονοπωλήθηκαν από τα θέματα αυτά. Σταθερά (και «υπεύθυνα») συνέχιζαν να υπενθυμίζουν στο λαό αυτό που εξελίσσεται ενάντιά του και τα νέα κύματά του. Το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας διαπίστωσε, λέει, απόκλιση εσόδων κατά 3,5 δισ. ευρώ! Το Ecofin (υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ) διαπίστωσε «πρόοδο στην εφαρμογή των απαιτούμενων μέτρων» αλλά και «επιπλέον αναγκαίες προσαρμογές». «Το οικονομικό επιτελείο διαπραγματεύεται σε αυτή τη φάση την εξειδίκευση των οικονομικών μέτρων του 2010 και του 2011», δήλωσε σε βελγική εφημερίδα ο –μη ανασχηματησθείς- Γ. Παπακωνσταντίνου. Και για να μην υπάρχει κανείς που δεν καταλαβαίνει πού οδηγούν αυτές οι διαπιστώσεις και δηλώσεις, έσπευσαν να μας παραθέσουν συγκεκριμένα αυτό που έρχεται. Νέα, απίστευτης αγριότητας, φοροεπιδρομή τόσο με το πετρέλαιο θέρμανσης όσο και με την αύξηση του ΦΠΑ. Καταργήσεις-συγχωνεύσεις οργανισμών και φορέων με τις ΔΕΚΟ στο μάτι του κυκλώνα. Νέα μείωση μισθών και συντάξεων. Μεγάλη επιχείρηση αντιδραστικών ανατροπών σε υγεία-παιδεία…

«Καλλικράτειες» προεκλογικές καντρίλιες ή αλλιώς τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε ;

Έχοντας ολοκληρώσει έναν ακόμη γύρο αντεργατικής, αντιλαϊκής λαίλαπας και προετοιμάζοντας γοργά τον επόμενο, το αστικό πολιτικό σύστημα προετοιμάζεται πυρετωδώς για τις επερχόμενες εκλογές για τις περιφέρειες και τους δήμους που προέκυψαν από την εφαρμογή του αντιδραστικού κατασκευάσματος που ονομάζεται «Καλλικράτης». Από κοντά και οι δυνάμεις της Αριστεράς. Άλλες «έτοιμες από καιρό» έχουν «λύση» για το λαό και άλλες ψάχνουν και ψάχνονται σε ένα απίστευτο προεκλογικό γαϊτανάκι που έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής του αριστερού κόσμου.

Και ο λαός να παρακολουθεί τις «εξελίξεις» από τη γωνία όπου θέλουν να τον έχουν τόσο τα αστικά κόμματα αλλά και ηγεσίες που αναφέρονται στην Αριστερά, μιας και στο «παζάρι» που έχει στηθεί δεν είναι «καλεσμένος» αλλά ούτε και τον αφορά.

Ο προβληματισμός του λαϊκού κόσμου βρίσκεται σε τελείως διαφορετική και αντίθετη κατεύθυνση από τους πονοκεφάλους που προκαλούν τα προεκλογικά «κόψε – ράψε» των αστικών επιτελείων. Στέκεται με προβληματισμό απέναντι σε λογικές που τον καλούν να ενισχύσει αριστερό σχηματισμό επειδή είχε «προβλέψει τι θα γίνει», ενώ από την άλλη αναρωτιέται πόσο «χρήσιμος» θα του είναι ο τάδε ή ο δείνα περιφερειάρχης ή δήμαρχος τη στιγμή που καρατομούνται οι κατακτήσεις και τα δικαιώματά του.

Συνομιλίες Ισραήλ- Παλαιστινιακής Αρχής με επίδικο το …Ιράν

Χωρίς πανηγυρικούς και υψηλούς τόνους, αλλά με ευρύτερες στοχεύσεις, ξεκίνησαν την Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου στην Ουάσιγκτον, οι συνομιλίες Νετανιάχου- Αμπάς υπό την επίβλεψη των ΗΠΑ. Παρόντες, όχι τυχαία, στις συνομιλίες ο πρόεδρος Μουμπάρακ της Αιγύπτου και ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα έδιναν τον «μεσανατολικό» τόνο στην όλη διαδικασία. Μία μέρα πριν ο Ομπάμα χαιρέτισε την μερική αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ, σε μια εμφανή προσπάθεια να συνδέσει τα δύο γεγονότα ως μια νέα «προσέγγιση» της περιοχής από το αμερικανικό κατεστημένο.

Οι απολυμένοι της ΜΕΤΚΑ ξανά στη δουλειά με ψηλά το κεφάλι

Μετά την απόρριψη ανακοπής των ασφαλιστικών μέτρων που είχε καταθέσει η εργοδοσία, οι δικαιωμένοι εργάτες παρουσιάστηκαν και πέρασαν τη πύλη του εργοστασίου προκειμένου να πιάσουν δουλειά.

Η σημερινή νίκη, μετά από σχεδόν επτά μήνες αναμονής, μαχητικών διαδηλώσεων, κινητοποιήσεων, πλατιάς κοινωνικής συμπαράστασης και αλληλεγγύης, προσφυγής και στα αστικά δικαστήρια, οδηγούν στη δικαίωση ότι οι τρεις απολύσεις ήταν παράνομες, καταχρηστικές και, επί της ουσίας, συνδικαλιστικές διώξεις.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων άνοιξε το Φλεβάρη το μέτωπο του αγώνα, κοινωνικοποιώντας σε όλη τη Μαγνησία το ζήτημα, οι εργάτες παρέμειναν σε αντίσκηνα στη πύλη της ΜΕΤΚΑ για πάνω από είκοσι ημέρες, κερδίζοντας πλατιά συμπαράσταση.

Παρά τη νίκη, όμως, όλα τα ζητήματα της κατάρρευσης της βιομηχανικής ζώνης μένουν ανοιχτά, καθώς η καπιταλιστική οικονομική κρίση και η χρεοκοπία του δημοσίου βουλιάζει μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις. Τα ζητήματα για ολόκληρη την εργατική τάξη μένουν ανοικτά, καθώς σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε ένα σπίτι που να μην έχει έναν και δυο ανέργους.

Ο αγώνας συνεχίζεται σε όλα τα μέτωπα με σχέδιο και τόλμη.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την προκήρυξη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης μετά την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων: