Βαθαίνουν και κυκλώνουν το λαό τα αδιέξοδα του συστήματος Αποχή από τις κάλπες! Μαζικοί αγώνες παντού!

Ζυμώσεις, σενάρια, ανησυχίες κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα τις σελίδες των αστικών και όχι μόνο εφημερίδων. Μια μεγάλη «διεθνής συζήτηση» εξελίσσεται σχετικά με το μέλλον του μνημονίου, του χρέους, των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος της χώρας, σχετικά με το μέλλον της Ελλάδας. Ολα τα θέματα έχουν τεθεί λοιπόν στο τραπέζι. Οχι ακριβώς! Εχουν πράγματι τεθεί πολλά θέματα, αλλά όλα από μία και μόνη σκοπιά: ΗΠΑ και ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, ΔΝΤ και ΕΕ -στο φόντο της παγκόσμιας κρίσης και των ανταγωνισμών- συγκρούονται και διαμορφώνουν όρους για το αύριο μιας χώρας υπό καταλήστευση και εκποίηση. Σε αυτό το πλαίσιο η αστική τάξη της χώρας, έρμαιη και υποτελής, αναζητεί την τύχη της και την υπόστασή της, αποφασισμένη για ό,τι της ζητηθεί και ό,τι της «προσφερθεί». Αυτή είναι η «συζήτηση» και οι πραγματικοί όροι διεξαγωγής της, που οι «κοσμοπολίτες» της υποτέλειας και οι υποτελείς «υπερασπιστές του έθνους» (όλα τα είδη υπάρχουν στον αστικό εσμό) επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως πραγματική συζήτηση σχεδόν ισότιμων πλευρών. Αν λοιπόν σταχυολογήσουμε τα βασικά θέματα που έχουν τεθεί θα επισημαίναμε:

Γαλλία: οι απεργιακές κινητοποιήσεις κλιμακώνονται

Ενα ευρύ κοινωνικό μέτωπο διαμορφώθηκε στην έκτη κατά σειρά, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, πανεθνική απεργία που πραγματοποιήθηκε χθες στη Γαλλία κατά της μεταρρύθμισης για το συνταξιοδοτικό σύστημα.

Από την άλλη, ο Σαρκοζί επιμένει και εμμένει στις θέσεις του ότι «η μεταρρύθμιση των συντάξεων θα ολοκληρωθεί».

Ωστόσο, όπως πιθανολογούσε και δημοσίευμα της ηλεκτρονικής σελίδας της πολιτικής επιθεώρησης Le Νouvel Observateur, δεν ψηφίστηκε η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση στη γαλλική Γερουσία την περασμένη Τετάρτη. Στη γαλλική Γερουσία, εν αντιθέσει προς την Εθνοσυνέλευση, όπου ο κανονισμός προβλέπει ότι οι συζητήσεις επί νομοθετημάτων θα έχουν ολοκληρωθεί σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, δεν υπάρχει χρονικό όριο για τις συζητήσεις. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Le Monde, η συζήτηση ενδέχεται να συνεχιστεί μέχρι και την Κυριακή και κατόπιν το νομοσχέδιο θα τεθεί σε ψηφοφορία, για την οποία απαιτείται η παρουσία του 50% των μελών της Γερουσίας, γεγονός που σημαίνει ότι η τελική ψηφοφορία μπορεί να ολοκληρωθεί γύρω στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας.

Οι μαθητές έχουν δικαίωμα να αγωνίζονται!

Διώξεις, δίκες, απειλές προς κάθε κατεύθυνση, τρομοκράτηση και καταστολή. Αυτή είναι η πολιτική που ακολουθεί το σύστημα με τα πρώτα σκιρτήματα των μαθητικών κινητοποιήσεων, στην προσπάθειά του να τις καταπνίξει εν τη γενέσει τους. Με το ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς η δυσαρέσκεια ήταν διάχυτη στα σχολεία. Η αρχική πρόθεση της υπουργείου Παιδείας να μειώσει το όριο των απουσιών, τα 30άρια τμήματα αλλά και οι επικείμενες αλλαγές που θα φέρει το νέο σχολείο και το νέο σύστημα εισαγωγής ήταν η αφορμή για να ξεκινήσουν οι πρώτες συνελεύσεις και καταλήψεις στα σχολεία. Απέναντι στον κίνδυνο επέκτασης των κινητοποιήσεων, η κυβέρνηση ενεργοποίησε κάθε μέσο για να τις καταστείλει από νωρίς.

Χιλή: Η δύναμη του μεταλλωρύχου και άλλα διδάγματα

Η διάσωση των 33 παγιδευμένων μεταλλωρύχων στο ορυχείο Σαν Χοσέ στη Χιλή, ύστερα από δύο μήνες και μερικές ημέρες, που έμειναν σε βάθος 700 μέτρων, σκόρπισε αληθινή χαρά και συγκίνηση σε εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο. Ιδιαίτερα φυσικά, ανάμεσα στα εκατομμύρια των Χιλιανών αλλά και ανάμεσα στους εργάτες στα ορυχεία που πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος σχεδόν καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Κραυγαλέα υποκριτική ήταν η πανηγυρική ατμόσφαιρα που έστησε με επιμέλεια η χιλιάνικη κυβέρνηση σε συνεργασία με τα διεθνή κυρίαρχα ΜΜΕ, με προφανή σκοπό την εκμετάλλευση και τον αποπροσανατολισμό.

Οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ στο στόχαστρο

Την ευθεία στόχευσή της στα δικαιώματα των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ ανήγγειλε τις προηγούμενες ημέρες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μέσα από έναν ορυμαγδό δημοσιευμάτων σχετικά με την «κακοδιαχείριση» στις ΔΕΚΟ, με τους «υπεράριθμους» και «υψηλόμισθους» εργαζόμενους σε αυτές, προσπάθησε να δημιουργήσει ευνοϊκό κλίμα προκειμένου να περάσουν τα αντεργατικά της σχέδια. Σχέδια που, σύμφωνα με τα ίδια τα κυβερνητικά επιτελεία, θα κινούνται στα πρότυπα του αντεργατικού νομοσχεδίου που έχει κατατεθεί στη Βουλή για τον ΟΣΕ.

Ερνέστο «Τσε» Γκεβαρα: Ένας αντάρτης ενάντια στη Σοβιετική Πολιτική Οικονομία

της Helen Yaffe*

o Tσε στον ΟΗΕ το 1964

Το Γενάρη του 1962 ο Γκεβάρα είπε στους συναδέλφους του στο Υπουργείο Βιομηχανιών (ΥΒ) της Κούβας: «Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι η οικονομική αυτονομία μιας επιχείρησης με ηθικά κίνητρα, όπως έχει εγκαθιδρυθεί στις σοσιαλιστικές χώρες, είναι μια φόρμουλα που θα εμποδίσει την πρόοδο προς το σοσιαλισμό». Αναφερόταν στο σύστημα οικονομικής διαχείρισης που εφαρμοζόταν στο Σοβιετικό μπλοκ, γνωστό στην Κούβα σαν Αυτοχρηματοδοτούμενο Σύστημα (ΑΧΣ). Το 1966, στην κριτική του προς το Σοβιετικό Εγχειρίδιο Πολιτικής Οικονομίας, συμπεραίνει ότι η ΕΣΣΔ: «επιστρέφει στον καπιταλισμό». Μ’ αυτή τη δημοσίευση θα δείξουμε ότι η ανάλυση του Γκεβάρα εξελίχτηκε στην περίοδο ανάμεσα στις δυο παραπάνω δηλώσεις σαν αποτέλεσμα τριών ερευνητικών κατευθύνσεων: τη μελέτη της ανάλυσης του Μαρξ για το καπιταλιστικό σύστημα, την συμμετοχή σε συζητήσεις για την σοσιαλιστική πολιτική οικονομία και την αναφορά στις τεχνολογικές προόδους των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Την ίδια εποχή ο Γκεβάρα ασχολιόταν με την εμπειρία ανάπτυξης του Συστήματος Χρηματοδότησης Προϋπολογισμού (ΣΧΠ), ένα εναλλακτικό εργαλείο για την οικονομική διαχείριση του ΥΒ.

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Πάντα απ' την πλευρά της επανάστασης!

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. 43 χρόνια από τη δολοφονία του

Η συμπλήρωση των 43 χρόνων από το θάνατο του Τσε Γκεβάρα μάς δίνει την ευκαιρία να κάνουμε μια μικρή αναφορά στη ζωή του μεγάλου αυτού λατινοαμερικάνου επαναστάτη. Η δολοφονία του στις 9 Οκτώβρη του 1967 στα βουνά της Βολιβίας από άντρες του βολιβιανού στρατού και αμερικανούς στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων συγκλόνισε όχι μόνο τη Λατινική Αμερική, αλλά τους αγωνιστές και δημοκράτες σ' ολόκληρο τον κόσμο. Ο Τσε είχε πάει στη Βολιβία από το φθινόπωρο του 1966 σε μια προσπάθεια να οργανώσει ένοπλο επαναστατικό κίνημα στη χώρα. Επί ένα σχεδόν χρόνο εκπαίδευε βολιβιανούς αγρότες στον ανταρτοπόλεμο. Στις 8 του Οκτώβρη του 1967 το απόσπασμα που τον καταδίωκε -βολιβιανοί στρατιωτικοί μαζί με αμερικανούς κομάντο- περικύκλωσε την ομάδα του Τσε και μετά από σκληρή μάχη κατάφεραν να τον τραυματίσουν. Την επομένη και ενώ ήταν τραυματισμένος δεν δίστασαν να τον δολοφονήσουν εν ψυχρώ. Ηταν μόλις 39 ετών.

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Ανοιχτά πλέον και χωρίς περιστροφές η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προωθεί για το αμέσως επόμενο διάστημα την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Στο εξής δεν θα επιτρέπεται οι εργαζόμενοι, μέσα από τα συνδικάτα τους και τη συλλογική τους δράση, να διαπραγματεύονται τους όρους πώλησης της εργατικής τους δύναμης. Αυτό ακριβώς ζήτησε ο ΣΕΒ από την περιβόητη πλέον τρόικα, αυτή το υιοθέτησε και η κυβέρνηση αναλαμβάνει την εφαρμογή μιας βάναυσης αντεργατικής πράξης. Αυτή είναι άλλωστε και η δουλειά της: να υπηρετεί τις ανάγκες και τις υποδείξεις του μεγάλου κεφαλαίου, ξένου και ντόπιου, και αυτό ακριβώς κάνει.

Ισημερινός Πραξικόπημα ή εξέγερση κατά της κυβέρνηση Κορέα;

Η αλήθεια είναι πως η απάντηση στο ερώτημα μόνο εύκολη δεν είναι. Ο λόγος είναι αφενός η ελλιπής ενημέρωσή μας για το θέμα αλλά και – όχι δευτερευούσης σημασίας – οι σύνθετες εσωτερικές και εξωτερικές αντιθέσεις, οι οποίες διαπλέκονται κάνοντας τα πράγματα περισσότερο πολύπλοκα.

Συγκεκριμένα, στις 30 Σεπτεμβρίου στασίασαν δυνάμεις της αστυνομίας οι οποίες κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια στην πρωτεύουσα Κίτο. Μάλιστα είχαν αιχμαλωτίσει για 11 ώρες και τον πρόεδρο της χώρας, ο οποίος κρατήθηκε για το διάστημα αυτό σε νοσοκομείο της αστυνομίας. Ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, ο οποίος είχε επανεκλεγεί μόλις πριν ένα χρόνο, απέκτησε και πάλι τον πλήρη έλεγχο της χώρας με τη στήριξη των ενόπλων δυνάμεων του στρατού.

Με μεγαλύτερη ένταση και με νέο όνομα το δόγμα της επίθεσης στους αγώνες των λαών και των εργαζομένων

Στις 5/10/10 εγκρίθηκε τελικά από την κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης η εισήγηση-σχέδιο ψηφίσματος ('Εγγραφο 12265/19-5-2010) του Ισπανού βουλευτή του δεξιού λαϊκού κόμματος Pedro Agramunt Font de Mora. Το νέο δόγμα ακούει στο όνομα “καταπολέμηση του εξτρεμισμού”. Το σύνολο του ιμπεριαλιστικού κόσμου και οι εκφραστές του κεφαλαίου, εν αναμονή των λαϊκών αντιστάσεων που γνωρίζουν πως θα εκδηλωθούν, αποφάσισαν το προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες, αναμορφωμένο και εμπλουτισμένο νομικό πλαίσιο καταστολής που ενσωματώνει τις μέχρι τώρα αντιδραστικές συνθήκες, σύμφωνα, οδηγίες και τρομονόμους αλλά προχωρά και παραπέρα. Προωθείται, πλέον, η πιο συστηματική εφαρμογή τους και επιδιώκεται η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών με αυτό. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν νέοι άνεργοι, νέες φοροεπιδρομές, εκτεταμένη φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός από εργασία, περίθαλψη, παιδεία και ό,τι αυτά συνεπάγονται είναι οι επιπτώσεις της άγριας επίθεσης. Απερίφραστα, λοιπόν, συνδέουν στο ψήφισμά τους τις επιπτώσεις από την επίθεση του συστήματός τους με τους λαϊκούς αγώνες, τις λαϊκές αντιστάσεις που θα αναπτυχθούν, βαφτίζοντάς τα “εξτρεμισμό” και ανακηρύσσοντάς τα σαν νέα απειλή των κενών περιεχομένου “ανθρωπίνων δικαιωμάτων” που υποτίθεται προασπίζουν.

ΜΜΕ: Σφαγεία εργαζομένων

Από τις διαδηλώσεις για το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου

Μια σαρωτική εργοδοτική επίθεση εξελίσσεται τους τελευταίους μήνες στο χώρο των ΜΜΕ, με κορύφωση, τις τελευταίες μέρες, στο χώρο του Τύπου. Μόλις η κυβέρνηση απελευθέρωσε τα χέρια των ιδιοκτητών, νομοθετώντας την αύξηση του ορίου των απολύσεων, τον εκτοπισμό των συμβασιούχων και υποσχόμενη να επανέλθει σύντομα με νόμους για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την κατάργηση της διαιτησίας, τη θεσμοθέτηση επιχειρησιακών συμβάσεων, το φάγωμα των επικουρικών συντάξεων, απελευθερώθηκαν και οι ορέξεις των αφεντικών.

Κόβουν δρόμο για… γρήγορο ξεπούλημα

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, έχοντας ολοκληρώσει έναν γύρο βάρβαρης επίθεσης ενάντια στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του εργαζόμενου λαού και καθώς προετοιμάζεται για την επόμενη κλιμάκωση με την κατάργηση κλαδικών συμβάσεων, νέες περικοπές μισθών στους δημόσιους υπαλλήλους, αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ, παράλληλα προχωράει ολοταχώς σε νέα «επενδυτικά σχέδια» για «μεγάλα έργα»… κόβοντας δρόμο. Συντομεύοντας τους χρόνους έγκρισης και αδειοδότησης, προχωρώντας, με αυτόν τον τρόπο, σε ένα πραγματικό ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.